Harkink haalt hoogst haalbare in Harderwijk

Egbert is glorieus topscoorder geworden van het 1^e team van Denk en Zet. Ook zijn 5^e partij wist hij in winst om te zetten. En omdat Tom onverwachts verloor, heeft Egbert een punt meer dan Tom en twee punten meer dan Alfred op de eindlijst. Maar Alfred en Tom speelden wel een wedstrijd meer. En dan te bedenken dat Egbert weer voorzichtig zou beginnen, vanwege zijn langere periode van afwezigheid door gezondheid.

We hadden ons verheugd om een comfortabele middag, niet meer zo koud als vorige keer. Maar het kon nog kouder. In Harderwijk was de verwarming uitgevallen en er moest een monteur komen. De wedstrijd begon een kwartiertje later, maar wel met perspectief op warmte. De monteur had het gefikst. Mensen met 2 rechterhanden zijn goud waard!!

We begonnen met een nederlaag van Rodin. Zijn tegenstander bracht een dubbele dreiging in de stand. Omdat je niet twee keer achter elkaar mag zetten, is dan verlies vaak niet te voorkomen. Rodin bouwde weer prima op, maar had wat moeite met de halve hekstelling van zijn tegenstander. Maar omdat daar ook nog eens 3 schijven op de lange lijn stonden, is dat in het geheel geen gevaar. Mooie oefenstof voor de volgende training. En dit is precies wat we dit jaar voor ogen hadden. Veel spelen en ervaring op doen. En met één overwinning, 2 remises en 3 nederlagen een prima debuut als jongste DEZ1-speler ooit.

Wie anders dan Egbert trok de stand weer in evenwicht. Na 20 zetten wist Egbert al te vertellen dat het vandaag geen remise zou worden. Daar was de stand te onorthodox voor. En dat klopte wel, het oogde bijzonder allemaal. Maar even later had Egbert een dam en toen was het een koud kunstje om zijn maximale score te halen. Petje af.

Herman moest het opnemen tegen het jeugdlid van Harderwijk. Herman kreeg het moeilijk omdat zijn tegenstandster keurig opbouwde. Herman ruilde maar weer eens naar het kerkhof en dat was gelijk dodelijk. Via een kleine combinatie kwam zijn kleine opponente een schijf voor. Gelukkig voor Herman was ze toch niet helemaal trefzeker en Herman overleefde wonderwel. Sterker nog, een aantal zetten later kreeg Herman de kans van zijn leven en haalde gericht de trekker over.

Johan haalde een voortreffelijke remise tegen kopman en teamleider Bert Foppen. Bert had maar liefst 150 ratingpunten meer, maar het was Johan die een remiseaanbod afsloeg.

Alfred speelde een degelijke remise, maar was na 25 zetten niet echt tevreden met zijn stand. Al was hij blij dat zijn tegenstander toen 33-28 speelde en Alfred zijn plan kon doorzetten. Hij bouwde een iets voordeliger eindspel op en zijn tegenstander moest veel tijd investeren. Alfred had beter naar de andere borden moeten kijken. Omdat hij verwachte dat die allemaal remise waren, nam hij zelf ook een zekere remiseafwikkeling. Als het had gezien dat het bij Tom niet lukte, was hij nog wel even doorgespeeld en had hij niet de laatste ruil teruggenomen.

Dinand had het dit seizoen niet getroffen met zijn tegenstanders, veelal fors sterker qua rating. Het lukte hem dit keer een verdiend punt te scoren, al zal dat mogelijk wel als teleurstelling hebben gevoeld. In het middenspel wist Dinand namelijk een schijf te veroveren. Toch mooi om van die hatelijke 0 af te zijn. En we hebben allemaal wel eens een seizoen dat het niet wat minder gaat.

Tom heeft daar meestal niet zo veel last van en voert regelmatig de topscoorderslijst aan. Hij verliest bijna nooit. De laatste was al weer 2 jaar terug, ook in de laatste wedstrijd. Tom speelde weer zijn gebruikelijke spel: via tempovoordeel terrein veroveren en in het eindspel door overmacht proberen te winnen. Dit keer ging het niet goed. Hij speelde op de 31^e zet 18-22 en kwam daardoor met de vervelende binding 22-24 te zitten. En zijn tegenstander maakte daar handig gebruik van.

Tonny tenslotte speelde ook een degelijke remise, al stond hij wel wat beter in het middenspel, maar echte winst zat er blijkbaar niet in.

Met dit gelijkspel werd opnieuw een damseizoen afgesloten. Wisselvallig dit keer. We hebben het ook als overgangsjaar beschouwd. Ervaring opdoen en leuk spelen. Dat is gelukt. En we hopen dat de gezondheidsproblemen van Egbert en Danny volgend jaar achter de rug zijn. Sinds de terugkeer van Egbert is het team ook weer goed gaan draaien. Via deze weg ook dank aan Henk Straalman en André Haijtink die bereid waren om in te vallen dit jaar. Beiden ongeslagen! Dat gold dus ook voor Egbert en Alfred, die dit jaar geen verlies incasseerden.

Strijdend ten onder in koud Doetinchem

De Larense dammers bonden volop de strijd aan tegen de koploper. Dat moest ook wel om nog enigszins warm te worden. Het was buiten ijskoud, maar binnen in de speelzaal werd het ook niet echt warm. Dit ondanks dat er 36 dammers waren die ook enige lichaamswarmte inbrachten. Niet genoeg om het behaaglijk te krijgen. Menig Schiedammer hield zijn jas aan tegen het eerste  tiental van de Doetinchemers. Maar de Larenaren wisten vooraf wel dat winst tegen de Achterhoekse reserves geen koud kunstje zou zijn en bonden, zonder jas, volop de strijd aan.

Tonny kon zijn successen van de provinciale competitie niet landelijk doortrekken. Hij verloor van ons oud teamgenoot Rodier. Rodier nam een sterke voorpost op 23 en Tonny onderschatte naar eigen zeggen het gevaar van de stelling. Hij meende de enige juiste zet te hebben gevonden, maar die leverde toch schijfverlies op. En er was geen houden meer aan.

Het was niet de dag van de Roeterdinks, want ook Gerrit moest het onderspit delven. Tegen de ervaren Ben Okken werd Gerrit gevangen in een volle hekstelling. Na 20 zetten stond Gerrit op die manier volledig vast op zijn korte vleugel, met maar nog maar beperkte mogelijkheden op zijn andere vleugel. Het duurde dan ook niet lang voordat Gerrit gedwongen werd een schijf te offeren, zonder enige compensatie.

Maar we weten al de afgelopen weken dat we met Egbert erbij goede kansen hebben. Egbert moest het opnemen tegen een van de Doetinchemse topscoorders, Ralf Richters, maar werd daar warm noch koud van. Ralf zocht vol de aanval, maar Egbert houdt wel van een potje omsingelen. En een gestroomlijnde omsingeling spelen, hoe doe je dat volgens Egbert? Juist ja, alles naar rechts. Dit in navolging van Thijs Gerritsen die ooit daarmee grootmeester Domchev van het bord drukte (zie het filmpje op Youtube van wijlen Tjalling Goedemoed). Hij maakte het via een forcing combinatief af.

Alfred bracht de stand weer in evenwicht. Hij had zich voorgenomen, tegen zijn natuur in, de stand overzichtelijk te houden en langzaamaan voordeel te pakken. Hij ging zelfs klassiek niet uit de weg, een speltype wat hij doorgaans saai vindt. Hij zorgde wel dat het temponadeel in zijn voordeel was. Edwin Loozen, die gehuldigd werd voor 50 jaar KNDB-lidmaatschap, zocht zijn heil op het kerkhof. Vaak is dat niet  de goede aanpak, al was het geen beslissend nadeel. Dat kwam er wel toen hij niet tijdig schijf 36 bij de stand trok en de controle over veld 27 verloor. Alfred kon beslissend voordeel afdwingen via een kettingstelling met schijf- en partijwinst als gevolg.

Een sensatie zou zomaar eens waarheid kunnen worden. Je weet het ook nooit. Als PSV van Volendam verliest, kan Laren winnen van DUO. Maar dan moet wel alles meezitten. Dat leek nog wel even mogelijk. Herman en Dinand stonden onder druk, maar de standen leken houdbaar.

Herman kwam in een klaverbladopsluiting terecht op zijn lange vleugel. En zoals zo vaak probeerde hij er via een kerkhofaanval uit te komen. Dit keer overleefde hij wonderwel en leken de belangrijkste problemen achter de rug. Op de 33^e zet was was 44-40 aangewezen i.p.v. het gespeelde 45-40. Uitruilen was toen niet meer mogelijk, met schijfverlies als gevolg en later ook het verlies van de partij. Maar, dapper gestreden.

Dat gold ook voor Dinand. Zijn tegenstander Jaap de Vries bouwde een mooi centrum op met ook nog tempovoordeel. Dan wordt het best lastig. Lange tijd leek het nog te redden, maar het voordeel sloeg steeds verder door voor Jaap, die het in het eindspel bijzonder fraai afmaakte. Tja, en toen stond het 8-4.

Johan speelde een prima partij. Tegen clubgenoot Tom Westhof werd een klassiek duel uitgevochten, waarbij Johan steeds net een iets gunstiger tempoverhouding had. De stand was dan ook lang in evenwicht. Johan kreeg meerdere mogelijkheden om te scoren, maar liet (volgens de computer) 2 opgelegde kansen liggen. Toen het 5 om 5 eindspel remise leek, maakte Tom op de 57^e zet de beslissende fout. In plaats van te rennen voor zijn leven met de voorste schijf, bouwde Tom een verdedigingszet in, die echter toch geen verdediging bleek. Een knappe overwinning van Johan en een mooie blauwe notering op Internet.

Die blauwe notering was er tenslotte ook voor Tonnie Schutte. Een remise tegen een tegenstander met minstens 200 ratingpunten meer. Daarmee verloren we de wedstrijd wel, maar dat lag dus zeker niet aan Tonnie. Hij stond weliswaar onder druk, maar wist zich steeds te redden. Jan Masselink probeerde het eerst door een centrumomsingeling, maar Tonnie wist zich daar goed uit te ruilen. En steeds pakte hij daarna een ruiltje mee om de stand overzichtelijk te houden. Op het laatst zat er blijkbaar nog ergens een mooie eindspelwinst in voor Masselink. Op zet 57 liep Masselink door naar dam, terwijl eerst offeren een geforceerde overwinning op zou leveren (volgens de computer).

Met deze overwinning van DUO en het verrassende verlies van Lelystad is DUO 2 kampioen. We feliciteren hen vanaf deze plek en hopen dat ze succesvol zijn een klasse hoger. Alleen wel jammer dat deze mooie derby dan voorlopig niet meer gespeeld wordt. Gerrit Wassink speelde voor DUO 1 overigens een prachtige partij tegen Rob Clerc. Maar verloor. Net als 3 van zijn clubgenoten en daarmee kwam DUO 1 van een koude kermis thuis. De Doetinchemse kopmannen verloren namelijk van Schiedam en daarmee lijkt het doek gevallen en is degradatie bijna een feit. Gerrit kon zich daarna weer warm trappen door de terugweg naar Lochem weer fietsend (!) af te leggen, met waarschijnlijk een behoorlijk portie tegenwind.

Gebruikte methode voor bepaling klassement onderlinge competitie